บทที่ 105 เอาใจ (จบตอน)

“คุณเอาอะไรมาพูด ฉันจะไปกล้าคิดแบบนั้นกับคุณได้ยังไงกัน”

ปานชนกตอบโดยไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้าเขา

“หึๆ ป่าน สายตาคุณมันฟ้องหมดนั่นแหละ”

เขาเอ่ยพร้อมกับส่งยิ้มน้อยๆ ให้

“มั่วแล้วคุณมาร์ค แล้วก็ปล่อยได้แล้วด้วย ฉันจะกลับห้อง”

ว่าแล้วก็ขยับตัวพร้อมกับแกะวงแขนของเขาออกจากเอวบางอีกครั้ง

“ผมบอกคุณแล้วไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ